Nâ mütenâhi okşuyor rüzgar
Ufukların zirvesi okyanus
Cümle mevcudat emre muti
Balığın batnında nice yunus.
Mekan ve mekin mükevvine ram
Cümle mahlukat eder ihtiram
Nice mezbeleler dolu kazurat
Pür taksir insü cin eyler mazeret
Ticaret, sanat, marifet hep suniyat
Sâni sadırlara eylemekte iltifat.
Bulutların gözleri nemli
Figan eyler cürmüne
Emmare nefis oyun ve eğlencede
Bakmadan ateş yüküne.
Tilavet kısır, nâra gani
Aldanmada nice fani
Lütuf kesem boş kaldı
Ümitvarım nazarım niyazım ona
Korkarım uzak olsun ateş bana.
Hayvanat dahi rasatta âlemi
Nebatatın arşa çıkıyor elemi
Keyfiyet, kemiyete mahkûm
Mahkûmlar hürlerden şen.
Şan ve şeref altınla tartılı
Yaygaralar şimşekleri kıskandırmada
Zaman ve mekan kiracısına kırgın
Kalemler kör, hokkalar kuru
Hasbi bakışlar yorgun
Pazarlar suniyat dolu
Fecr doğsun artık
Işıyıversin âlem
Bitsin keder ve elem.
İstikbali görsün sabiler
Büyüsün gıbta etsin yetişkinler
Yok olsunlar baki varda
Var kalsınlar ebedi varın içinde hep var olarak.
Yıldırım ALKIŞ (Esenköy-2007)
BOŞBOĞAZ KELAM MÜSRİFİ İÇİN
Harfler rüzgara kapılmış toz misali
Anlamsız kelime yığını cümle olmuyor
Cümle kuramayan insan söze doymuyor
Anlamsız ifadeleri kimse duymuyor.
Zevat, samanlık dolusu çer-çöp
Ekabirlikte dağlarla ölçüşüyor
Yürü deyince bacaklar tirtir titriyor
Yalakalığın binbir çeşidini biliyor.
Amir mi? yasak savıcı heykel,
Afra-tafra, nümayiş sırf kibir
Nice eller öpülmüştür kim bilir.
İyi ki unutma nimeti var
Değilse dağ dayanmaz, adam delirir
Öze inmeden, hak sözü dinlemeden olmaz
Ulema sahaya inmeden olmaz
Ölümü sevmeden, maddeden kopmadan olmaz
Sahtecilikten kurtulmadan,
Şekli geçip manaya dalmadan olmaz.”
Yıldırım ALKIŞ
KULLUK NE GÜZEL
Sabah farz, evrad ahsen niyaz
İşrak, duha sevablı namaz
Mü’min kayluleye doyamaz ;
İbadetle kulluk ne güzel
Allah’ı zikret olsada az !
Salavat, rasulede biraz
Mü’min mü’mine etmez garaz ;
Kardeşlikle kulluk ne güzel
Abd olan öğleyi unutmaz
İkindi, akşam bırakılmaz
İhvanlara küslük yakışmaz
Tasavvufla kulluk ne güzel
Ehl-i Hal evabinsiz olmaz
Munafıklar yatsıyı kılmaz
Yatsıyla yat ; olma boşboğaz
Seherlerle kulluk ne güzel
Kıbleye televizyon konmaz
Onu seyredende nur kalmaz
Aşık olan günaha dalmaz
Tevbe ile kulluk ne güzel
Ramazan bize ne büyük haz
Tutarız orucu kış ve yaz
Geceleri erler uyumaz
Zikrullahla kulluk ne güzel
İnsan-ı Kamil gördüm demez
Gelene kapısı kapanmaz
Şöhrete dalan onu bilmez
Zahidlerle kulluk ne güzel
Bakar ama gözlerim görmez
Hak sesi kulaklarım duymaz
Pişmedim ben ocağım yanmaz
Gözyaşıyla kulluk ne güzel